چهره سرخ حقيقت ، بعد از آن طوفان رنگ * پشت ابرى از ريا مىماند ، اگر زينب نبود چشمه‌ى فرياد مظلوميّت لب تشنگان * در كوير تفته جا مىماند ، اگر زينب نبود زخمه‌ى زخمىترين فرياد ، در چنگ سكوت * از طراز نغمه وا مىماند ، اگر زينب نبود در طلوع ذاغ اصغر ، استخوان اشك سرخ * در گلوى چشم‌ها مىماند ، اگر زينب نبود ذو الجناح دادخواهى ، بىسوار و بىلگام * در بيابان‌ها رها مىماند ، اگر زينب نبود در هجوم لشكر شمشيرها ، تيغ زبان * در نيام ادّعا مىماند اگر زينب نبود در عبور از بستر تاريخ ، سيل انقلاب * پشت كوه فتنه‌ها مىماند ، اگر زينب نبود * * * اى بهترين بهانه براى گريستن * وى داغ جاودانه براى گريستن با نام داغدار تو اى لاله‌ى بهشت * زيباست هر ترانه براى گريستن نام تو در گشايش دلهاى داغدار * رمزىست عاشقانه براى گريستن در راه بازگشت به خود ، عشق كاشته‌ست * داغ تو را نشانه براى گريستن بيدار كرد داغ تو وجدان خفته را * با موج تازيانه براى گريستن شش سوى لاله مىدمد اى چشم ! باز كن * راهى از اين ميانه براى گريستن